نمايندگان كارگري ایران در يكصدومين اجلاس سازمان بينالمللي كار
در پي برگزاري يكصدومين اجلاس سازمان بينالمللي كار نمايندگان كارگران از سه تشكل صنفي كارگري براي حضور در اين اجلاس انتخاب شدهاند.
كارگران منتخب براي حضور در اين اجلاس عبارتند از: محمد ياراحمديان رييس هيات مديره و مجيد فيروزآبادي عضو هيات مديره مجمع عالي نمايندگان كارگري، احمد معيني و هوشنگ درويشي اعضاي هيات مديره كانون عالي هماهنگي شوراهاي اسلامي كار كشور و در نهايت آرش فراز و غلامرضا عباسي اعضاي هيات مديره كانون عالي كارگران.
سازمان بين المللي كار در سال 1919 پس از پايان جنگ جهاني اول در زماني كه كنفرانس صلح در كاخ ورساي بر پا بود، شكل گرفت.
اولين نشست سالانه سازمان بين المللي كار، همراه بود با دو نماينده از دولت و كارفرمايان و كارگران از هر كشور عضو كه در تاريخ 29 اكتبر 1919 با يكديگر ملاقات كردند. اين نشست مسائل مربوط به شش مبحث اول قانون بين المللي كار را كه درباره ساعات كار در صنايع، بيكاري، حفاظت از زنان باردار، ساعات كار شبانه زنان، حداقل سن كار و كار شبانه براي جوانان در صنعت است، مشخص كرد.
منشور سازمان بين المللي کار:
در سال 1944، کنفرانس بين المللي کار بيانيه اي را تحت عنوان بيانيه فيلادلفيا تصويب نمود که اين بيانيه به انضمام اساسنامه سازمان در حال حاضر منشور سازمان بين المللي کار را تشکيل مي دهد . اين بيانيه با تأکيد مجدد بر اصولي که سازمان بر پايه آنها پي ريزي و تشکيل شد ، برنکات زير تأکيد ورزيد:
1 – کارگر يک کالا نيست
2 – آزادي بيان و تجمع براي توسعه پايدار امري لازم و ضرروي است
3 – فقر در همه جا باعث ايجاد خطر براي خوشبختي مي باشد
4 – همه افراد بشر حق دارند از از رفاه مادي و رشد معنوي در فضايي آزاد و مطمئن ، از امنيت اقتصادي و فرصتهاي برابر برخوردار شوند.
اين سازمان در طول ساليان متمادي با پشتکار و اعتقاد راسخ به اصول و قوانين خود پستي و بلندي هاي بسياري را طي نمود اما هيچگاه در راه احقاق حقوق انساني و بشري از پاي ننشست و تاکنون 349 کشور به عضوت اين سازمان در آمده اند و قوانين و اصول اين سازمان در همه نقاط جهان به اجرا گذاشته مي شود . اين سازمان همواره با تلاش براي حرکت به سمت جهاني با صلح پايدار گام برداشته است ، چنانچه اين سازمان براي آغاز قرن بيست و يکم 4 استراژي کلي تدوين و تعيين نموده که عبارتند از:
1 – ارتقا و تشخيص اصول بنيادين حقوق کار
2 – ايجاد فرصتهاي بيشتر براي زنان و مردان به منظور دستيابي به در آمد کافي و شغل مناسب
3 – افزايش پوشش و کارآيي حمايت هاي اجتماعي براي همه
4 – تقويت سه جانبه گرايي و گفت و گوهاي اجتماعي
سازمان بين المللي کار ، در قرن جديد بر تأمين اقتصادي و اجتماعي نيروي کار تأکيد ورزيد و اين مسأله را لازمه کار مفيد و حفظ کرامت انساني در اقتصاد جهاني دانسته و در اين راستا چارچوبي براي طراحي تمهيدات اجتماعي پايدار، شامل اصلاح و گسترش آنها ارائه داده است.
به همكاران خود بياموزيد كه ايمنی شعور است نه شعار