استرس شغلي تهديدي براي سلامت رانندگان
درصد بالايي از رانندگان وسايل نقليه عمومي داراي استرس شغلي متوسط تا شديد هستند، اما رابطه معنيداري بين سطح استرس شغلي و ريسك فاكتورهاي بيماريهاي قلبي عروقي وجود ندارد.
بر اساس پژوهشی که توسط دكتر خسرو صادق نيت حقيقي، عضو هيات علمي دانشكده پزشكي دانشگاه تهران انجام شده است، استرس شغلي در كنار خطرات فيزيكي، شيميايي، ارگونوميك و بيولوژيكي محيط كار، يكي از پنج خطر اصلي در محيط هاي كاري محسوب ميشود. طبق تعريفي كه در موسسه ملی ایمنی و بهداشت حرفهای (NIOSH) سال 1999 ارائه شده، استرس شغلي زماني رخ ميدهد كه بين نيازهاي شغلي با تواناييها، قابليتها و خواستههاي فرد هماهنگي وجود نداشته باشد.سازمان ملل متحد در سال 1992، استرس شغلي را بيماري قرن بيستم دانست و چندي بعد سازمان بهداشت جهاني آن را مشكلي همهگير در جهان اعلام كرد. در بين ريسك فاكتورهاي شغلي ميتوان به استرس، نوبت كاري و شب كاري، صدا، سرما، گرما و فعاليت فيزيكي اشاره ...
به همكاران خود بياموزيد كه ايمنی شعور است نه شعار