سیستم‌های متعارف و آدرس پذیر علی رغم تمایز در نحوه هم‌بندی و سطح فناوری به کار گرفته شده در آنها،‌ در یک اصل مشترک هستند و آن نحوه عملکرد رله گونه آشکار سازها است، در حالی که در سیستم هوشمند که آنرا سیستم آدرس پذیر آنالوگ نیز می‌خوانند، اساس عملکرد بر پایه استفاده از ریز پردازنده در آشکارسازها و تابلوی کنترل مرکزی و راهبری نرم افزاری پی‌ریزی شده است.  در سیستم‌های هوشمند، آشکار سازها همواره فعال و به طور پیوسته پاسخگوی سیگنال‌های ارسالی از سوی تابلوی کنترل مرکزی هستند و مانند سیستم‌های آدرس پذیر و متعارف تنها در دو وضعیت هشدار یا عدم هشدار قرار ندارند. بنابراین در اینگونه سیستم‌ها، آشکار ساز ها نقش حسگرهایی را بازی می‌کنند که داده‌ها را به عنوان سیگنال‌های ورودی در اختیار ریز پردازنده تابلوی کنترل مرکزی قرار می‌دهند.    هم بندی سیستم‌های هوشمند نیز مانند سیستم‌های آدرس پذیر به صورت حلقوی است و می‌توان با هر حلقه ده هزار متر مربع را فارغ از تعداد آشکار سازها تحت پوشش قرار داد.آشکار سازهای سیستم هوشمند خود دارای ریز پردازنده هستند و حساسیت آنها در مقابل اثرات آتش از طریق تابلوی کنترل مرکزی قابل تنظیم است. در این سیستم، آشکارسازها با پایش پیوسته شرایط محیطی از نظر دود و گرما، اطلاعات را در اختیار تابلوی کنترل مرکزی قرار می‌دهند و تابلو نیز براساس تنظیم‌های از پیش تعیین شده نرم افزاری واکنش مناسب را نشان می‌دهد در این سیستم، آشکارسازها بیش از آنکه در خور این نام باشند نوعی حسگر محسوب می‌شوند که وظیفه تشخیص را بعهده ندارند بلکه مقادیر را به طور مستمر در اختیار تابلوی کنترل مرکزی قرار می‌دهند و این تابلوی مرکزی است که با مقایسه مقادیر ارسالی با مقادیر مرجع ذخیره شده، وضعیت عادی یا غیر عادی را تشخیص می‌دهد.   در این سیستم نشانی هر یک از تجهیزات آشکارساز در حافظه تابلوی کنترل مرکزی ذخیره می‌شود و به طور ثابت سیگنال بازخواست کننده‌ای به منظور تعیین وضعیت کلی سیستم از سوی تابلوی مرکزی به هر یک از تجهیزات فرستاده می‌شود و به این طریق سیستم در هر هر 5 تا 10 ثانیه یک بار به طور کامل وارسی می‌شود.    پشتیبانی نرم افزاری این امکان را به سیستم می‌دهد تا بتوان یک یا چند آشکار ساز را ابتدا به صورت مجازی و سپس به طور واقعی از مدار حذف نمود. ارتباط اجزای مختلف سیستم آدرس پذیر آنالوگ بر اساس رد و بدل شدن اطلاعات و بر پایه پروتکل‌های خاصی صورت می‌گیرد در بین سازندگان تجهیزات اعلام حریق، گروهی دارای پروتکل بازهستند و گروهی دیگر تولید کننده تجهیزاتی با پروتکل بسته هستند. تجهیزات با پروتکل باز معمولا با تولیدات سایر کارخانجات هم ساز و همخوان هستند و قابلیت به کارگیری آنها در یک سیستم فراهم است. اما تجهیزات با پروتکل بسته دارای ساختار ارتباطی خاصی هستند که امکان به کارگیری آنها را در کنار سایر محصولات سلب می‌سازد.
در مجموع مزایای سیستم هوشمند یا آنالوگ آدرس پذیر را می‌توان به شرح زیر خلاصه نمود:

*  انتخاب حساسیت منحصر به فرد برای هر حسگر * پایش فعال و مستمر حساسیت و آزمودن حسگرها*جبران تغییرات محیطی و با تاثیر آن بر حساسیت حسگرها* عملکرد هشدار چند مرحله‌ای در قالب پیش هشدار و هشدار اصلی *خود عیب یابی *تقریباً بدون هشدار خطا (وقتی آشکارساز در آستانه اعلام هشدار قرار می‌گیرد. یک پیش هشدار صادر شده و تابلوی کنترل مرکزی می‌تواند صحت آن را مورد بررسی و ارزیابی قرار دهد)* امکان اتصال 127 وسیله سیستم در یک حلقه *قابلیت اتصال سیستم به سایر سیستم‌های امنیتی و حفاظتی ساختمان از طریق هماهنگی نرم افزاری*امکان حذف مجازی حسگر *واکنش سریع * کاهش هزینه‌های نگهداری،‌بهره‌برداری و توسعه احتمالی *دو یا چند تابلوی کنترل می‌تواند به یک تابلوی کنترل مرکزی متصل گردند و تشکیل شبکه دهند.* امکان برنامه‌ریزی از طریق صفحه کلید * امکان اتصال به رایانه و کنترل نرم افزاری* امکان چاپ نمودن گزارش‌های عملکردی سیستم شامل هشدارها، عیوب، تنظیم‌ها و اطلاعات مربوطه به نگهداری و راهبری سیستم*       امکان برنامه‌ریزی مجزا برای اوقات شب یا روز * امکان استفاده از بردهای میانجی برای ارتباط با سیستم‌های بدون سیم و همچنین سیستم متعارف * امکان پشتیبانی 4 حلقه و ذخیره سازی 500 آدرس * در سیستم هوشمند بهتر است موارد زیر مورد توجه قرار گیرد.*حداکثر طول هر حلقه از 2 کیلومتر تجاوز نکند.* هر حلقه بیش از 120 آدرس نداشته باشد تا با افزایش انعطاف پذیری سیستم، امکان توسعه سیستم و افزایش تجهیزات وجود داشته باشد.* در هر حلقه حداکثر 20 مجزا کننده اتصال کوتاه در نظر گرفته شود.* در هر حلقه حداکثر 25 تکرار کننده در نظر گرفته شود* محدوده مقرر برای پوشش هر حلقه مانند سیستم آدرس پذیر 10000 متر مربع است.*  حداکثر طول خط انشعابی از هر حلقه 100 متر باشد.*حداقل اندازه سیم در سیستم mm215 باشد*خط انشعابی از هر حلقه تنها می تواند یک منطقه را پوشش دهد و آشکار سازهای خط انشعابی را از هر حلقه نباید از 20 عدد تجاوز کند